เรือรั่วของลิเวอร์พูล: เรื่องราวเดิมๆ

Craig Burley ไม่ได้พูดผิด ฤดูกาลของลิเวอร์พูลในหลายๆ ด้าน เป็นการย้อนรอยข้อบกพร่องพื้นฐานเดิมๆ ที่น่าหงุดหงิด จำได้ไหมว่าเสมอกับ Brighton 2-2 เมื่อเดือนตุลาคม? พวกเขานำ 2-0 ภายใน 24 นาที เสียสองประตูง่ายๆ และทำแต้มหล่น มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคำเตือน ไม่ใช่ความผิดปกติ ย้อนกลับไปที่เกมสุดระทึก 4-3 กับ Fulham ในเดือนธันวาคม ซึ่งพวกเขาต้องการประตูสุดสวยของ Wataru Endo ในนาทีที่ 87 และลูกฟรีคิกของ Trent Alexander-Arnold ในนาทีที่ 90 เพื่อคว้าชัยชนะหลังจากที่นำอยู่ รูปแบบได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

นี่คือประเด็น: คุณไม่สามารถเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ได้อย่างสม่ำเสมอเมื่อคุณเสียประตูแบบที่ลิเวอร์พูลทำในปีนี้ พวกเขาเสียไป 34 ประตูจาก 32 เกมในพรีเมียร์ลีก Manchester City เสียเพียง 32 ประตู และ Arsenal เสียเพียง 26 ประตู ความแตกต่างห้าประตูระหว่างลิเวอร์พูลกับ Arsenal อาจฟังดูไม่มาก แต่บ่อยครั้งมันคือความแตกต่างระหว่างอันดับหนึ่งกับอันดับสาม Alisson Becker ที่ยอดเยี่ยมแค่ไหนก็ช่วยพวกเขาได้ไม่กี่ครั้งเท่านั้น แผงหลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ Virgil van Dijk ไม่ได้อยู่ในฟอร์มที่ดีที่สุด ดูเหมือนจะอ่อนแอต่อการโต้กลับ ซึ่งเห็นได้ชัดในเกมอย่างการแพ้ Arsenal 3-1 ในเดือนกุมภาพันธ์ ที่ Gabriel Martinelli และ Leandro Trossard เจาะทะลุพวกเขา

การวิเคราะห์หลัก

พูดตามตรง: กองกลางไม่ได้ให้การป้องกันที่ Klopp สร้างราชวงศ์ของเขาขึ้นมาอย่างสม่ำเสมอ การจากไปของ Fabinho ทิ้งช่องว่างขนาดใหญ่ที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์ Endo เป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่ง เป็นเซอร์ไพรส์ด้วยซ้ำ แต่เขาไม่ใช่ผู้แย่งบอลที่ไม่หยุดยั้งเหมือน Fabinho ในช่วงพีค Alexis Mac Allister และ Dominik Szoboszlai มอบความคิดสร้างสรรค์และแรงผลักดันอย่างแน่นอน แต่พวกเขาไม่ใช่ผู้ทำลายโดยธรรมชาติ สิ่งนี้ทำให้กองหลังตัวกลางเปิดเผย และบังคับให้ Alexander-Arnold ต้องเลือกช่วงเวลาที่จะดันขึ้นหน้าอย่างระมัดระวังมากขึ้น ซึ่งมักจะขัดขวางหนึ่งในอาวุธโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของพวกเขา ดูเกมที่เสมอกับ Manchester United 2-2 เมื่อวันที่ 7 เมษายน: ลิเวอร์พูลยิง 28 ครั้งเทียบกับ 9 ครั้งของ United แต่ความผิดพลาดในการป้องกันสองครั้งทำให้พวกเขาต้องจ่ายแพง ประตูตีเสมอของ Bruno Fernandes มาจากการจ่ายบอลผิดพลาด และประตูสุดสวยของ Kobbie Mainoo มาจากการขาดความกดดันที่ขอบเขตโทษ

ปัญหาที่ใหญ่ที่สุด และนี่คือจุดที่ Burley พูดถูกจริงๆ คือการขาด *การพัฒนา* เราได้เห็นช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมแน่นอน การถล่ม Chelsea 4-1 ในเดือนมกราคมคือลิเวอร์พูลในแบบฉบับเดิม การเล่นแบบเพรสซิ่งสูงและไม่หยุดยั้ง แต่ช่วงเวลาเหล่านั้นก็สลับกับการขาดความสม่ำเสมอที่น่าหงุดหงิด การทำแต้มหล่นกับ Crystal Palace (แพ้ 1-0 เมื่อวันที่ 14 เมษายน) และ Everton (แพ้ 2-0 เมื่อวันที่ 24 เมษายน) ไม่ใช่แค่ผลการแข่งขันที่แย่เท่านั้น แต่ยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงปัญหาเดิมๆ: การพลาดโอกาสและความผิดพลาดในการป้องกัน Mo Salah แม้จะยิงประตูได้มากมาย แต่ก็ดูไม่เฉียบคมเท่าที่ควรในสถานการณ์สำคัญในฤดูกาลนี้เมื่อเทียบกับฤดูกาลก่อนๆ

ความเห็นส่วนตัวของฉัน? การที่ Jürgen Klopp จะจากไปเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล แม้จะเป็นการสูญเสียทางอารมณ์ครั้งใหญ่ แต่อาจบังคับให้สโมสรเผชิญหน้ากับปัญหาเชิงระบบเหล่านี้โดยตรง ผู้จัดการทีมคนใหม่จะไม่มีความผูกพันทางอารมณ์หรือความภักดีต่อผู้เล่นบางคนเหมือนเดิม ซึ่งอาจนำไปสู่การประเมินความสามารถในการป้องกันของทีมอย่างเด็ดขาดมากขึ้น

การวิเคราะห์แทคติก

ฉันคาดการณ์ว่าลิเวอร์พูลจะจบอันดับสามในฤดูกาลหน้า แต่ด้วยสถิติการป้องกันที่ดีขึ้นอย่างมากภายใต้ผู้จัดการทีมคนใหม่