รอยร้าวมีอยู่เสมอ: ฤดูกาลแห่งเดจาวูของลิเวอร์พูล

จำเกมที่เสมอกับ Brighton 2-2 เมื่อเดือนตุลาคมได้ไหม? หรือเกมสุดระทึกที่เสมอกับ Fulham 3-3 ในวันเปิดฤดูกาล? เราทุกคนเห็นประตู การเพรสซิ่งอย่างไม่หยุดยั้ง ฟุตบอลที่สวยงาม แต่ถ้าคุณสังเกตอย่างใกล้ชิด คุณก็จะเห็นจุดอ่อน ช่องโหว่ในแนวรับที่รบกวนลิเวอร์พูลมาตลอดทั้งฤดูกาล ซึ่งในที่สุดก็ทำให้พวกเขาพลาดโอกาสคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก Craig Burley ไม่ได้พูดผิดเมื่อเขากล่าวว่าปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง "หงส์แดง" เสียไป 41 ประตูในลีกปีนี้ ซึ่งเป็นจำนวนสูงสุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 2015-16 ที่พวกเขาเสียไป 50 ประตู นั่นไม่ใช่แค่ความผิดพลาดเล็กน้อย แต่มันคือแนวโน้ม

ลองคิดถึงคะแนนที่เสียไป สามแต้มที่เสียไปที่ Old Trafford ในเดือนเมษายน หลังจากนำ 2-1 สุดท้ายเสมอกัน 2-2 จากนั้นเกมเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี้ ความพ่ายแพ้ที่น่าประหลาดใจ 2-0 ต่อ Everton ซึ่งพวกเขาดูไม่เป็นระเบียบและขาดความดุดัน ความพ่ายแพ้นั้นทำให้ความหวังในการ��ว้าแชมป์ของพวกเขาสิ้นสุดลงอย่างมีประสิทธิภาพ สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เหตุการณ์ที่แยกจากกัน แต่เป็นอาการของปัญหาที่ลึกซึ้งกว่านั้น ซึ่งเกี่ยวข้องกับการไม่สามารถปิดเกมได้ Virgil van Dijk ซึ่งปกติแล้วเป็นหินผา ดูไม่มั่นคงอย่างผิดปกติในบางครั้ง จุดอ่อนในแนวรับของ Trent Alexander-Arnold ถูกโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยเฉพาะในเกมใหญ่ๆ เช่น การแพ้ Arsenal 3-1 ในเดือนกุมภาพันธ์ ที่ Martinelli สร้างความปั่นป่วน กองกลางแม้จะมีการยกเครื่องในช่วงฤดูร้อนโดยนำ Alexis Mac Allister และ Dominik Szoboszlai เข้ามา ก็ไม่เคยให้การป้องกันที่สม่ำเสมอตามที่ต้องการ

ทัวร์อำลาของ Klopp หมดแรงไป และพูดตามตรง บางส่วนก็เกิดจากความผิดพลาดของตัวเอง

**เรื่องราวที่คุ้นเคยของการสะดุด**

นี่คือสิ่งสำคัญ: คุณไม่สามารถชี้ไปที่ช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่งได้ นี่ไม่ใช่การล่มสลายอย่างกะทันหัน แต่มันเป็นการเสียคะแนนอย่างช้าๆ และเจ็บปวด ซึ่งมักจะเกิดขึ้นในสถานการณ์ที่ลิเวอร์พูลควรจะครองเกมได้ ในเกมกับ West Ham ในเดือนเมษายน พวกเขาเสียคะแนนอีกครั้ง โดยเสมอกัน 2-2 หลังจากนำอยู่ นั่นคือห้าแต้มที่เสียไปจากการเสมอกับ Fulham, Brighton, Manchester United และ West Ham ซึ่งเป็นเกมทั้งหมดที่พวกเขาควรจะชนะ หรืออย่างน้อยก็รักษาความเป็นผู้นำไว้ได้ กำไรเล็กน้อยเหล่านั้น หรือการขาดทุนในกรณีนี้ คือสิ่งที่แยกแชมป์ออกจากผู้ท้าชิง ในทางตรงกันข้าม Manchester City แทบไม่เคยสะดุดเมื่อนำอยู่ พวกเขาเพียงแค่เก็บชัยชนะไปเรื่อยๆ เช่น ชัยชนะ 1-0 เหนือ Chelsea ในเดือนกุมภาพันธ์ หรือชัยชนะ 2-0 อย่างมืออาชีพเหนือ Nottingham Forest ในเดือนเมษายน

xG ที่ลิเวอร์พูลเสียไป ตามข้อมูลของ FBref อยู่ที่ 44.5 ซึ่งหมายความว่าพวกเขา *ทำผลงานได้ดีเกินคาด* ในแนวรับโดยเสียประตูน้อยกว่าที่คาดไว้ ฟังดูดี แต่ก็บ่งชี้ว่า Alisson Becker ช่วยพวกเขาไว้บ่อยกว่าไม่ เมื่อผู้รักษาประตูชาวบราซิลได้รับบาดเจ็บ Caoimhin Kelleher เข้ามาแทน และแม้ว่าเขาจะมีช่วงเวลาที่ดี แต่แนวรับก็มักจะดูไม่มั่นคงเท่าที่ควร การขาดกองกลางตัวรับที่โดดเด่นอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นตัวแทนของ Fabinho ที่เหมาะสม พิสูจน์แล้วว่ามีค่าใช้จ่ายสูง Wataru Endo แม้จะพยายามอย่างกล้าหาญ แต่ก็ไม่ใช่ผู้เล่นคนนั้นตลอด 90 นาทีเมื่อเจอกับคู่แข่งระดับสูง

ความเห็นส่วนตัวของผม? ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของลิเวอร์พูลไม่ได้อยู่ที่ตลาดซื้อขายนักเตะ แต่อยู่ที่ความยืดหยุ่นทางแทคติกของพวกเขา Klopp ยึดมั่นในแนวทางของเขา และแม้ว่าจะนำมาซึ่งความสำเร็จที่เหลือเชื่อ แต่ก็ทำให้พวกเขาคาดเดาได้ในจุดอ่อนของพวกเขา แนวรับสูง การเพรสซิ่งที่ดุดัน – ยอดเยี่ยมเมื่อได้ผล แต่เป็นการฆ่าตัวตายเมื่อไม่ได้ผล

Arne Slot มีงานใหญ่รออยู่ เขาต้องหาวิธีทำให้ทีมนี้แข็งแกร่งในแนวรับโดยไม่เสียความสามารถในการโจมตีของพวกเขาไป การคาดการณ์ที่กล้าหาญของผม: ฤดูกาลแรกของ Slot จะเห็นลิเวอร์พูลจบอันดับนอกสามอันดับแรก เนื่องจากเขาต้องสร้างแกนหลักในแนวรับขึ้นมาใหม่ ซึ่งจะนำไปสู่ช่วงเวลาของการปรับตัว